Pijn is een gesprek

De verleiding is om pijn te denken als iets wat je geeft. Jij stelt in, de sub ontvangt. Een ingang wordt een uitgang. Zo werkt het niet.
Pijn gebeurt in het lichaam van je sub, in gesprek met wat je doet, met wat voorafging, met waar je sub vandaag is. Dezelfde slag, dezelfde druk, dezelfde duur, kan het ene moment openen en het andere louter lijden worden. Niet omdat jij iets hebt veranderd. Omdat in het lichaam van je sub iets verandert.
Een Dominant die pijn levert zonder te lezen wat de pijn doet, levert lijden. Een Dominant die pijn voert met aandacht voor wat er gebeurt, voert een gesprek.
Lezen is een vaardigheid. De ademhaling van je sub. Of het lichaam spant of opent na elke slag. Het geluid dat komt of niet komt. De ogen als ze open zijn, de positie van de handen, de kleine bewegingen die zonder denken gebeuren.
Wat je leest, reageert daarop. Harder wanneer het lichaam zich opent. Lichter wanneer het samentrekt. Trager wanneer iets niet meer landt. Een pauze wanneer iets schudt. Niet omdat je sub het vraagt. Omdat je het ziet.
Pijn die geleverd wordt zonder lezen, eindigt vroeg of laat in iemand die heeft doorstaan wat afgebroken had moeten worden. Pijn die gevoerd wordt als gesprek, brengt iemand ergens waar die alleen niet komen kon.