Er bestaat een gedachte die veel subs herkennen tijdens een scene: het is waarschijnlijk niets. Een prikkel die misschien zou wegtrekken. Een spanning die misschien hoort. Een gevoel dat misschien gewoon spanning is en geen waarschuwing.
De gedachte komt vaak gepaard met een tweede: ik wil de scene niet onderbreken. Mijn Dominant is bezig. We zijn ergens. Als ik nu iets zeg en het blijkt niets, dan…
Dan niets. Dan was het niets. Een Dominant die zijn werk goed doet, ziet een check-in niet als breuk. Hij ziet het als wat hij nodig heeft om door te kunnen. Het signaal dat je niet zeker weet, geeft hem informatie die hij anders mist. En het kleine signaal vroeg uitgesproken voorkomt het grote signaal later.
Wat onzeker voelt, hoeft niet zeker te zijn voor het gezegd mag worden. “Ik weet niet of het iets is, maar…” is een zin die je leert. Niet omdat een goede sub voortdurend onderbreekt.
Een goede sub leert spreken wat ze opmerkt, ook voor het zeker is.
Tip: Spreek de twijfel uit
09
Jun
